
alınmasıdır. Etimolojik olarak Farsça, bulut gibi anlamına gelen ebrî sözcüğünden veya Çağatayca’da hareli görünüm, damarlı kumaş veya kâğıt anlamında kullanılan ebre’den geldiği düşünülmektedir.
Bütün klasik Osmanlı sanatlarında olduğu gibi ebru sanatı usta – çırak usulü ile öğrenilen, geleneksel olarak sadece hüsn-i hat levhaların pervazlarında, tezhiplerin koltuklarında ve ciltlerde yan kâğıdı olarak kullanılmıştır. Türk ebru sanatının en önemli özelliklerinden biri, asit ve kazein içermeyen, suda erimeyen ve ışıktan etkilenmeyen doğal boyalar ile at kılından sarılan özel fırçalar kullanılmasıdır. Ebru çeşitleri arasında battal, somaki, neftli battal, serpmeli battal, gel git, taraklı, kumlu, hatib sayılabilir.